بعضا از کوهنوردان یک کیسه مملو از تنقلات را برای کوهنوردی کافی میدانند. هدلایت کوهنوردی یا این که حتی بعضا ممکن میباشد از مقدار متعددی شیرینی و چربی استعمال نمایند تا تن خویش را برای ترفیع فراهم نگه دارا هستند. حقیقت این میباشد که هیچ یک از طریق های فوق نمی تواند به فراهم نگه داشتن تن شما برای ترفیع یاری دهد. درحالتی که یک کوهنورد مقدار کافی خوراک مصرف نکند، تن استارت به استعمال از پروتئین ماهیچه ای خویش خواهد کرد.
مقدار مشخصی از اشکال متعدد طعام می بایست در رژیم غذایی کوهنوردان وجود داشته باشد. نسبت تغذیه در رژیم غذایی کوهنوردان بایستی دربرگیرنده ۶۰-۷۰٪ کربوهیدرات، ۳۰-۲۰٪ پروتئین و ۲۰-۱۰٪ چربی باشد. این بدان معناست که یک کوهنورد معمولاً به مقدار بیشتری کربوهیدرات نیاز داراست، به خصوص وقتی که آنان در طول می باشند. این مشمول کربوهیدرات های بغرنج (نان، برنج، سیب زمینی و غیره) و کربوهیدرات های بی آلایش (شکر، شکلات و غیره) میشود. از آنجایی که هضم چربی دشوار میباشد و ممکن میباشد سبب درد معده خواهد شد، عالی میباشد از غذاهای نادر چرب بیشتر استعمال شود. ولی خواسته حذف چربی ها وجود ندارد.
ضمن این، عالی میباشد معیار پروتئین (گوشت، تخم مرغ، شیر و غیره) را نیز بیشتراز حد معمول ارتقاء دهید. دو مجموعه تغذیه وجود دارااست. درشت مغذی ها دربرگیرنده کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها و ریز مغذی ها دربردارنده مواد معدنی و ویتامین ها می باشند. میتوانید آنهارا در گوشت، صیفی جات و میوه ها، لبنیات و غلات پیدا فرمایید.
چگونه غذا و سس ها را خشک کنیم